Ik ben water

Door Manuela Fun

Water lijkt vanzelfsprekend. We draaien de kraan open, vullen een glas, lopen langs een rivier of gracht. Maar water is meer dan gemak of gebruik. Het is de eerste adem van het leven, de stroom die ons verbindt met elkaar, met de aarde en met de toekomst.

Ik ben water.
Je hoeft me niet te zoeken — ik ben er al. In jou, om je heen, overal. Ik stroom door je bloed, ik beweeg door de wolken, ik vul de zeeën. Zonder mij is er niets.

Ik ben de eerste adem van het leven. Nog voordat je geboren werd, droeg ik je in het vruchtwater van je moeder. Ik wiegde je, ik beschermde je, ik gaf je lichaam de kans om zich te vormen. En ook daarna blijf ik je dragen. Iedere slok, iedere traan, iedere regenbui herinnert je eraan dat ik er altijd ben.

Ik ben zachtheid én kracht. Ik kan een steen gladslijpen, een berg uithollen, een rivierbedding verleggen. Ik voed je dorst en ik kan je overspoelen. Ik laat je zien dat het leven stroomt, dat niets stilstaat.

Ik ben kringloop. Ik verdamp uit zeeën en meren, stijg op naar de lucht, keer terug als regen of sneeuw, voed rivieren en oceanen — en uiteindelijk kom ik weer bij jou. Niets gaat in mij verloren. Ik verander van vorm, maar ik blijf dezelfde stroom.

Ik ben voeding. Ik laat gewassen groeien, ik stil de dorst van dieren, ik voed jouw lichaam. Alles wat je eet, alles wat je drinkt, draagt mijn afdruk. Zonder mij is er geen oogst, geen leven, geen toekomst.

Ik ben spiegel. Kijk in mij en je ziet jezelf terug — soms helder, soms troebel. Ik laat je zien hoe je leeft, hoe je met mij en met de aarde omgaat. Maar ik veroordeel je niet. Ik ben er gewoon, geduldig, wachtend tot je weer wilt luisteren.

Voor de inheemse volken ben ik heilig. Ze spreken met mij, zingen voor mij, dragen mij in hun gebeden. Ze weten dat ik niet zomaar een hulpbron ben, maar een levend wezen, een bondgenoot. Ze beschermen mij omdat ze begrijpen: als ik gezond ben, zijn zij dat ook.

Ik ben geheugen. Ik herinner me de verhalen die jij allang bent vergeten. Ik droeg de eerste vissen, de eerste planten, de eerste mensen. Ik droeg schepen, dromen, gebeden, tranen. Alles wat in mij terechtkomt, draag ik verder. Ik ben de draad die generaties verbindt.

En ik ben toekomst. Elk kind dat geboren wordt, heeft mij nodig. Elk zaadje dat ontkiemt, elke vogel die drinkt, elk lichaam dat leeft. Als je voor mij zorgt, zorg je voor hen.

Ik vraag je maar één ding: herinner je dat wij verbonden zijn. Jij en ik. Jij bént water. En zolang ik stroom, stroom jij mee.